شرح خبر

بازنشر؛

گفتگوی خواندنی با زن و شوهر نودانی که به همراه فرزند دو ساله شان با پای پیاده به کربلا رفتند

خبرنگار :
۲۰ آبان ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۸:۳۷
کد مطلب : 6858
204

آقای افشین شهریاری و خانم لیلا حیدریان، زن و شوهری جوان نودانی هستند که دو سال پیش به همراه کودک دوساله شان امیرعلی، سختی های راه را به جان خریدند و با پای پیاده به کربلا رفتند تا همانند میلیون ها انسان از سراسر دنیا، اربعین امسال را در کربلا باشند.

به گزارش سرویس فرهنگی کازرون خبر، آقای افشین شهریاری و خانم لیلا حیدریان، زن و شوهری جوان نودانی هستند که به همراه، کودک دوساله شان امیرعلی، سختی های راه را به جان خریدند و با پای پیاده به کربلا رفتند تا تا همانند میلیون ها انسان از سراسر دنیا، اربعین امسال را آن جا باشند.

 

با این زوج قبلاً گفتگویی خواندنی پیرامون، انگیزه سفر، نحوه پذیرایی عراقی ها، جمعیت میلونی حاضر در کربلا، تصاویر امام و رهبری در جای جای عراق، خاطرات شیرین و تلخ سفر و ... انجام داده ایم که مجدداً منتشر می شود.

 

افشین شهریاری از مدافعان حرم حضرت زینب (س) و فاتحان نبل و الزهرا سوریه می باشد که به شغل آزاد مشغول است و به مداحی اهل بیت (ع) و  فعالیت های فرهنگی می پردازد، بر این باور است که هر چه از عمر بشریت می گذرد، مردم دنیا بیشتر به حقیقت امام حسین (ع) پی می برند.

 

از منظر لیلا حیدریان، معاون اسبق فرهنگی حوزه علمیه الزهرا کازرون که این روزها به دلیل وجود فرزند به خانه داری مشغول است نیز، پیاده روی شیعیان در اربعین امسال، تمرینی برای ظهور حضرت حجت (عج) محسوب می شود.

 

 کازرون خبر: با توجه به وجود خطرها و تهدیدات های مختلف، مثل حضور گروه تروریستی داعش، چه شد که با خانواده و نوزاد دو ساله تصمیم گرفتید، پیاده به کربلا بروید و اربعین را آن جا باشید؟

آقای شهریاری: شور حسینی به هیچ وجه تمام شدنی نیست و اتفاقاً حضور داعش در عراق، عزم ما را برای رفتن به کربلا بیشتر جزم کرد و برخود لازم دیدیم به یاد حضرت زینب (س) پیاده راه بیفتیم و اربعین را آنجا باشیم.

 

خانم حیدریان: واقعیت آن است که اصلاً به فکر خطر داعش نبودیم و نهایت امر این بود که شهید می شدیم که چه چیزی می تواند از این بهتر باشد؛ از آنجایی که زیارت اربعین، ثواب بسیاری دارد و یکی از نشانه های شیعان به شمار می رود، ما تصمیم گرفتیم برای اینکه معرفتمان نسبت به آقا امام حسین (ع) و اهل بیت (ع) بیشتر شود، با پای پیاده این مسیر را طی کرده و اربعین را در کربلا باشیم.

 

کازرون خبر: در تصاویر دیده می شد که عراقی ها برای زوار ایرانی سنگ تمام گذاشتند؛ به نظر شما این گونه پذیرایی عراقی ها نشانه چیست؟

آقای شهریاری: از آنجایی که عراقی ها به حرم امام حسن (ع) و حضرت ابوالفضل (ع) نزدیک ترند، کرامات و معجزات آن بزرگواران را بیشتر به چشم دیده اند و بر آن بزرگواران اعتقاد صددرصدی دارند؛ از همین رو برای اهل بیت (ع) همه چیز خود را در طبق اخلاص می گذارند که منجر می شود استقبال و  پذیرایی عجیب و غریبی به زائران کربلا داشته باشند که با عقل ظاهری، نمی توان آن را تحلیل کرد.

 

خانم حیدریان: شیعیان عراق در راه احترام به زوار اباعبدا... از جان و مال خود گذشتند و هرکسی به اندازه توان خود، مشغول محبت به زوار بود؛ آن که داشت غذا می پخت و مسکن در اختیار زوار قرار می داد و آن که نداشت با ماساژ دادن زوار و پاک کردن کفش و معطر کردن آنان با عصارهای کوچک، ارادت خود را به زوار ثابت می کرد که به نظر من این نحوه احترام و پذیرایی مردم عراق، ناشی از معجزه و کَرم خود آقا است. وقتی این شور و اشتیاق آنها را نسبت به زوار می دیدم، ناخودآگاه مظلومیت ها و سختی های اهل بیت (ع) و اسرای کربلا در ذهنم تداعی می شد که شرمنده می شدم.

 

کازرون خبر: در اربعین امسال، 25 میلون زائر از  بیش از 40 کشور دنیا، بزرگ ترین اجتماع بشری را در طول تاریخ و عرض جغرافیا شکل دادند. به نظر شما این موضوع، چه مفهومی می تواند داشته باشد؟

آقای شهریاری: امام حسین (ع) حقیقت همیشه تاریخ است و هر چه از عمر بشریت بگذرد، مردم دنیا بیشتر به حقیقت وی پی می برند. واقعیت آن است که مردم جهان از ظلم موجود نظام حاکم بر جهان به ستوه آمده و به دنبال یافتن یک الگو و خطّ فکری  برای رهایی از ظلم موجود جهان هستند و امام حسین (ع) را به عنوان نماد مبارزه با ظلم برای این کار انتخاب می کنند.

 

خانم حیدریان: حضور میلیون شیعیان را که دیدم به ظهور حضرت حجت (عج)، خیلی امیدوار شدم. به نظر من این پیاده روی، تمرین شیعیان برای ظهور حضرت بود بود.

 

کازرون خبر: در تلویزیون دیده می شد که تصاویر امام خمینی (ره) و امام خامنه ای (مدظله العالی) در جای جای شهرهای عراق نصب شده بود. شما وقتی این تصاویر را می دیدید چه احساسی داشتید و فکر می کنید نصب این تصاویر نشانه چیست؟

آقای شهریاری: بسیار خوشحال می شدیم و به قول بچه ها حال می کردیم که خود عراقی ها عکسهای امام راحل و آقا را بالای سر شهدایشان نصب می کردند که این موضوع بیانگر آن است که شخصیت انقلابی و جهادی امام و آقا برای عراقی ها هم جا افتاده و خود را پیرو آن ها می دانند.

خانم حیدریان: وقتی تصاویر امام راحل و آقا را می دیدم، احساس خرسندی داشتم. این موضوع نشان داد که انقلاب اسلامی ماهیتی جهانی دارد و محدود به مرزهای ایران نمانده است.

 

کازرون خبر: حتماً در طول سفر، صحنه های تأثیرگذار زیادی را با چشم خود دیده اید. اگر بخواهید تأثیرگذارترین صحنه را نام ببرید، کدام است؟

آقای شهریاری: همان طور که گفتید، این سفر پر بود از صحنه های جالب و تأثیرگزار. حضور مردم از ملیّت ها، زبان ها، نژاد ها، و رنگ های مختلف و افراد سالخورده، معلول و ... ؛ اما اگر بخواهم تأثیرگذارترین صحنه را بگویم که هیچ وقت از ذهنم پاک نمی شود، شور و اشتیاق مردم عراق بود که به اَنحای مختلف از زائرین پذیرایی می کردند.

خانم حیدریان: بله همه صحنه ها تأثیر گذار و فراموش نشدنی است. پذیرایی عراقی ها از زوار، دسته های عزاداری شیعیان که با قومیت های مختلف می آمدند همه و همه تأثیرگذار بود. اما از آنجایی که برای اولین بار بود که به کربلا می رفتم، لحظه دیدن گنبد و گلدسته آقا امام حسین (ع) و حضرت عباس(ع)، را هیچ گاه فراموش نمی کنم.

 

کازرون خبر:در این زمینه خاطره خاصی نداردید؟

آقای شهریاری: در کربلا یک شب را برای استراحت در منزل یک از عراقی ها گذراندیم. این فرد که از سادات مدنی عراق بود و اجدادشان با اجداد آیت ا.. شهید مدنی خودمان یکی بود، به ما گفت که بعد از نماز صبح به درگاه خداوند فقط یک حاجت داشتم و آن رساندن زائر به منزلم بود و حالا خداوند، حاجت مرا استجابت کرده و شما را به منزل ما آورده است که جای سپاس و شکرگذاری دارد. این موضوع خیلی بر من تأثیر گذاشت و من وقتی حاجت خودمان را با این شخص مقایسه کردم، احساس حقارت کردم.

خانم حیدریان: منزل یکی از عراقی ها بودیم که نیمه شب با صدای انفجار یک بمب در فاصله دوری از محل استقرار از خواب بیدار شدیم. صاحب خانه از شدت ناراحتی فریاد می زد: «یقاتلون زوار... یقاتلون زوار» . یکی از زنان از شدت ظلم داعش به شیعیان عراق، زبان به انتقاد گشود و از ظلم آن ها و ناامنی موجود در عراق، سخن به میان آورد. در آن لحظه من به فکر فرو رفته با خود گفتم وای بر بعضی از ماها که در ایران در مکال آرامش و امنیت زدگی می کنیم و قدر خودمان را نمی دانیم.

 

کازرون خبر: تلخ ترین خاطره سفر؟

آقای شهریاری: با وجود اینکه وارد بین الحرمین شدیم، به خاطر انبوه جمعیت و ذیق وقت، نتوانسیم وارد صحن شویم.

خانم حیدریان: یادآوری مظلومیت و سختی های اهل بیت (ع) خیلی برایم سخت بود.

 

کازرون خبر: و شیرین ترین خاطره؟

آقای شهریاری: امیرعلی، فرزند دوساله ام، علیرغم نداشتن پاسپورت، از مرز عبور کرد و کربلایی شد و اینکه توانستیم از دوسالگی او را به کربلا ببریم، برایم خیلی شیرین بود.

خانم حیدریان: همه سفر برایم شیرین بود و سختی ها را برایمان آسان می کرد. اما لحظه ای که می دیدم امیرعلی دوساله ما، در آغوش پدرش، به سختی و با زبان نوزادی،«لبیک یا حسین» می گوید و اعضای کاروان هم تکرار می کردند، برایم خیلی شیرین و به یادماندنی بود.(در این لحظه امیرعلی که در آغوش مادرش بود، شروع به گفتن «لبیک یا حسین» کرد.)

 

گفتگو: محسن رحمانی

اخبار مرتبط:

موافق: 3219
مخالف: 2014

کازرون خبر پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد را منتشر نخواهد کرد . لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید. توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید



چندرسانه ای