حوض بیدمشک


حوض بیدمشک که در گویش کازرونی به حوض بیدی معروف شده است نام چشمه ای است که ...

به گزارش کازرون خبر ، کازرون شهری است با صدها جاذبه گردشگری که قد مت هایی  دیرینه دارند.

چشمه حوض بید مشک که در گویش کازرونی ها به حوض بیدی معروف است یکی از این صدها جاذبه گردشگری زیبا و طبیعی است که متاسفانه حتی برای مردم شهرستان کازرون هم ناشناخته است.

فاصله این چشمه تا شهرکازرون  تقریبا 7 کیلومتر است و در مسیر روستای تاریخی دوان قرار گرفته است.

طبیعت زیبایی که در مسیر این چشمه قرار گرفته از اواسط فصل پاییزتا اواسط فصل بهار بسیار زیبا و دیدنی است وعلت زیبایی این مسیر منتهی به چشمه ، قرار گرفتن بخشی از جاده خاکی در بخش شمالی کوهها است.چرا که همیشه بخش شمالی کوهها ،سرسبز تر از دیگر بخششهای آن می باشد  والبته سایه کوه برروی جاده خاکی باعث شده تا گیاهان از نور خورشید به مقدار لازم ، نه بیش از حد معمول ،بهره برده و زودتر از دیگر بخش های دشت رشد کنند و فضایی سرسبز را بوجود آورند.

در مسیر انحرافی از جاده دوان که طول آن تا چشمه تقریبا 3 کیلومتر است ، وجود گله ی گوسفندان که متعلق به عشایر آن منطقه است ،زیبایی فضا را دوچندان طبیعی به تصویر می کشد.

وقتی که به چشمه نزدیک می شوی برای رسیدن به خود  چشمه که در دره ای واقع شده است باید از یک سرازیری نسبتا تندی به سمت کف دره حرکت کنی.

البته در این مکان سه چشمه آب را از زمین می جوشاند که هر سه  در قسمت شمالی دره قرار دارند و در چند سال اخیر به خاطر کمبود ریزش بارش باران این چشمه ها فصلی شده اند و فقط از اواسط فصل پاییز تا پایان فصل بهار می جوشند.

در قسمت جنوبی چشمه ها حوضچه ای وجود دارد با طول 70عرض10متر(عرض آن درقسمتی از حوضچه به 2متر می رسد) که آب چشمه وارد آن می شده و به عنوان ذخیره آب شهر بوده است ولی اکنون این حوضچه پر شده است از گل و لای و یک نیزار کوچک که مامنی برای لانه پرندگان است و آبی که از چشمه ها سرازیر می شود به سمت سیل بند احداث شده توسط سازمان ابخیزداری می رود و جمع می شود که گوسفندان عشایر آن منطقه از همین اب استفاده می کنند.

طبق تحقیقاتی که در رابطه با قدمت این حوضچه صورت گرفت ،تاریخ دقیق ساخت حوضچه مشخص نیست ولی چیزی که مشخص شد این بود که از این حوضچه سنگی که معماری بسیار زیبا  و مهندسی شده ای دارد برای ذخیره آب شهر کازرون استفاده می شده است. در معماری این حوضچه  دو طرح زیبا به چشم می خورد ، یکی استفاده از سنگ های تراشیده شده و صاف در دیواره حوضچه که باعث شده است دیواره حوضچه هم از نمای بیرون و هم از نمای داخلی بسیار جالب به نظر برسد و دیگری گذاشتن دریچه سرریز که در معماری نوین برای سد ها استفاده می شود.

گفتنی است آب سرریز از این حوضچه از طریق کانالهای طبیعی موجود در مسیر به شهر می رسیده و وارد آب انباری که واقع در محله اولیا بود می شده است.در رابطه با محل این آب انبار هم از قدیمی های این محله سوال شد که معلوم شد آب انبار ،کتابخانه فعلی مسجد جامع ملابرات واقع در خیابان شهید حمیدی است .همان مسجدی که به خانه پدری حضرت سلمان مشهور ومعروف است.

یکی از قدیمی ها همچنین از نحوه آب رسانی آن زمان ها که شیر آب ولوله کشی وجود نداشت می گفت: در قدیم ،نزدیک به 50 سال پیش ، حوضچه و جوبهایی که آب را وارد شهر می کرد میرآبی داشت به نام بابا مهدی که مسئول تقسیم آب بین محله های کوی علیا بود.البته آبی که از حوض بیدی سرازیر می شد بعضا  زالو هم به همراه داشت و یا ناخالصی های دیگری  که  اونها را با صاف کردن به وسیله پارچه چند لایه از آب میگرفتند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


۱۲ آذر ۱۳۹۲